მინდობილობა — ეს არის სპეციალური დოკუმენტი, რომელიც აძლევს უფლებას ვინმეს, მინდობილობაში მითითებულ პირს, წარმოადგინოს ფიზიკური ან იურიდიული პირის ინტერესები.
მინდობილობა არის ზოგადი და სპეციალური — სპეციალური უფლებამოსილების (მოქმედებების) შესასრულებლად. ზოგადი მინდობილობის გაცემა მიზანშეწონილია საკუთარი შვილებისთვის, მშობლებისთვის.
მინდობილობას აქვს მოქმედების ვადა. მინდობილობაში ეს ვადა მითითებულია. თუ მინდობილობაში ვადა არ არის მითითებული, მაშინ, როგორც წესი, იგი მოქმედებს 1 წელი. ზოგიერთ ქვეყანაში ეს ნიშნავს მინდობილობის უვადო მოქმედებას. მაგრამ, ქვეყნების უმეტესობაში მოქმედების ვადით შეუზღუდავი მინდობილობისთვის არსებობს წესი, რომ ეს მითითებული იყოს მინდობილობის ტექსტში.
ზოგიერთ ქვეყანაში მინდობილობის ვადა შეზღუდულია კანონმდებლობით და არ აღემატება, მაგალითად, 3 წელს. ანუ უფრო დიდი ვადის დაწესება შეუძლებელია.
მინდობილობის გაფორმება შესაძლებელია ნოტარიუსთან, საკონსულოში (კონსულის მიერ), საავადმყოფოში (ექიმის მიერ), თუ პირი თავისი მდგომარეობის გამო ვერ ტოვებს საავადმყოფოს, ადგილობრივი თვითმმართველობის ორგანოებში (ასეთი შესაძლებლობა არსებობს, მაგალითად, იტალიაში). მინდობილობა ასევე შეიძლება იყოს იურიდიული პირისგან (საწარმოსგან) დირექტორის სახით.
საწარმოს მინდობილობა ქვეყნის შიგნით მოქმედებების შესასრულებლად, როგორც წესი, არ საჭიროებს ნოტარიულად დამოწმებას. მაგრამ საზღვარგარეთ ინტერესების დაცვის ან წარმომადგენლობისთვის, მინდობილობა უნდა იყოს საკონსულო ან ნოტარიული, აპოსტილით ან ლეგალიზაციით (თუ ქვეყნებს შორის არ არსებობს შეთანხმებები დოკუმენტების გამარტივებულ ბრუნვაზე).
მინდობილობაში მითითებულია ორივე პირის — რწმუნებულისა და მარწმუნებლის მონაცემები (პასპორტი, დაბადების თარიღები, პირადი ნომრები ან კოდები), მინდობილობის შედგენის თარიღი, უფლებამოსილებები და მინდობილობის მოქმედების ვადა.
აპოსტილის ქვეყნებისთვის — საჭიროა აპოსტილი. სხვა ქვეყნებისთვის — ლეგალიზაცია.